آن شب که تفاوت نکند لیل ونهار خوش بوددامن صحراوتماشای بهار

کد 683 – 1/1/90
بهاربه ایران خوش آمدی
اول با سبزیت به زیارت شهدای سبزبرو ، ازاول تا صانع ژاله ومختاری
دوم سربه آستان خانواده آنها بسای
سوم درکوچه پس کوچه هادوخانه رابیاب ، خانه های حصرخانگی را

چهارم به اوین واوین هارهسپار ، تک تک آزادیخواهانی که به بندمحکوم شده اندراملاقات کن ، ازصاحب نام وگمنام

پیام نوروزی رهبرورئیس جمهورراجدی نگیرکه هردوغاصبند وغصب ، حکم شرعش معلوم لپ سرخ وچهره بشاش غاصبان راباورنداشته باش که اولی ازسرخی خون شهداست ودومی ازانژی موادانرژی زا

به شعارسال جدیدرهبری تا می توانی بخند ، قهقهه سرده تاغصه خون وشهادت واسارت برای مدت کوتاهی هم که شده ازدلت رخت بربندد .

ازسفرسه ماهه ات گزارشی بنویس وطبق سنوات ماضی به تاریخ تحویل ده

بنویس ، درابتدای دهه 90هم هنوزدیکتاتوری برقراراست ، خون جاری ، آزادیخواه به حصروحبس

بنویس ، شب است ، حاکم ورعیت تفاوت دارند ، رعیت بی حق وحاکم صاحب همه حق ، پس لیل ونهار مساوی نیستند وایران بهارنیست ،