نامه ده نمکی به فرهادی

کد 985 – 27/10/90

اصغرآقا

من که کارگردانی راازشکستن شیشه های سینماشروع کرده وجان دادن به لمپنیسم درسینمارابه عنوان دستاورددرکارنامه دارم بدینوسیله مراتب انزجارخودازگلدن گلوپ راابراز ومتاسفم که غرب ازفهم ودرک محتوی فیلم های من عاجزوجایزه خودرابه فیلمی اختصاص می دهد که ازنظرمن فاقدمفاهیم فاخروحتی هیچ صحنه جذابی نظیرصحنه باددرکردن اخراجی هابه هنگامی که زیرتانک مخفی شده بودند، ندارد

جای تعجب است که این جماعت غربی وایادی داخلی آنها تاچه اندازه نفهمند ونمی دانند « نادر » شاه بوده وچه ستمهادرحق رعیت رواداشته و « سیمین » همان مدوناست که جایزه رابه شما داده واین دوفاصله زمانی بسیاربایکدیگرداشته اندولذا ، طرح جدائی آنها ازبیخ غلط می باشد

ازشما چه پنهان ، لحظاتی دراثراین قبیل کج فهمی های مردم چنان به ستوه می آیم که عنان ازکف داده وبه سمت صندوق کنارصندوقخانه می روم تا توبه شکسته وچماق ازصندوق خارج ودو باره به جان شیشه سینماهابیفتم تاشایداین زخم کهنه التیام یافته وهمه دوستداران سینما مجبورشوندیک صدا فریاد زنند « نمکی دوست داریم – نمکی دوست داریم »