قصه ی نوریزاد و اَبرَهه

کد 1449 – 92/2/1

محمد نوری زاد در بیست ونهم فروردین سال نود ودوخطاب به خامنه ای نوشته

اگرراست میگی ومیخواهی آدم خوبی بشوی دراولین قدم به دزدان سپاه واطلاعات بگو :

پنج دستگاه کامپیوترحرفه ای، دوربین های حرفه ای، آلبوم های خانوادگی، حافظه (هارد) های حرفه ای که داخل آنها حداقل معادل دویست میلیون تومان آثارشخصی جای داده شده بود، هشتاد حلقه فیلم، فیلمنامه ها، کتابها، تلفن های همراه، گذرنامه ها، شناسنامه ها، کارتهای شناسایی، کارتهای بانکی، و: یک تخته دکوردرب سنگین سلول انفرادی درابعاد واقعی.

متعلقه رابه من بازگردانند این مطالبه نوری زاد یادآورقصه ی حضرت عبدالمطلب واَبرَهه است که آورده اند :

آنگاه که ابرهه، لشکری گران از فیل سواران برانگیخت و به قصد ویران نمودن کعبه به سوی مکه حرکت نمود، در میان راه، برخی از شتران عبدالمطلب را مصادره کرد، هنگامی که عبدالمطلب به منظور بازستاندن شتران خود نزد وی آمد، ابرهه با شگفتی پرسید: چرا به جای درخواست بازگرداندن شتران خویش، خواهان بازگشت لشکر من و چشم پوشی از ویران کردن خانه کعبه نشدی؟

عبدالمطلب پاسخ داد:

«انا رب الابل و للبیت رب یمنعه[یحمیه]؛ من صاحب شتران هستم و این خانه – کعبه – نیز صاحبی دارد که از آن، پاسداری و حمایت خواهد نمود »