کد 1956– 93.6.17
می گفت : روز 17 شهریور سال 57 وقتی سربازهای گاردشاهنشاهی توی میدان ژاله مردم رابه گلوله بستندو وهمه پابه فرارگذاشتند ، وسط خیابان که درتیرس بودخالی وجمعیت به پیاده های دوطرف هجوم وروی هم تلنباروناخواسته سدراه یکدیگروفرارسخت وسخت ترمی شدوبالاخره وقتی به کوچه ای پیچیدم ونفسم گرفت وصاحب خانه ای لوله آب رابه سروصورتم گرفت وتاحدودی بخودآمدم متوجه شدم یک لنگه کفشم راازدست داده ام
آنروزپیام ازدست رفتن لنگه کفش رانفهیدم ولی حالا میدانم که آن لنگه کفش وازدست دادنش سمبل آن بوده که :
درمسیرآینده لنگ زدن ، پابرهنگی ، عدم تقارن و انگشت نمائی نصیب ملت خواهد شد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر