کد 1996– 93.7.26
درقلمروی شرع وعقل ومنطق وعدالت « موازنه » متبلورازمیزان حق وتعدی وتجاوزونادیده انگاری آن ، نفی تمام قلمروهای مذکوراست .
درعرف متکی به تجربیات چندین هزارساله « دادگاه » براین مبنا تکوین یافته که دادستان یکطرف دعوی ووکیل که هموزن اوشناخته وتثبیت شده درموازنه او ، در حضورهیاتی به نام قضات ، حاضروطرح مبحث نموده ودادگاه رابه قضاوت بین خود بطلبند .
حال اگردرقوه قضائیه کشوری « وکیل » یک مزاحم مستحق تحقیروتکفیر ودربدو امرمتهم بالقوه ودرادامه بجرم دفاعی که ازموکل کرده مجرم وراهی زندان شود مشخص خواهدبود که درقوه مذکور، شرع وعقل ومنطق وعدالت وجودنداشته وتحمل فصل وکالت درآئین دادرسی ، محض خالی نبودن ویترین است .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر