نامه ای ازرهبر عزیزان من

کد 2452– 94/11/9

چرادست وپامیزنید ؟

سالها که تقلاکردید ، بجزحصروحبس ورنج والم چه نصیبتان شد ؟

چراحرف توی گوشتان نمی رود ؟ چراحالیتان نمی شود ؟ چرانمیدانید دقیقأ کجائید ؟

دیدیدوخواهددیدکه ازاین خرمرادپیاده نخواهم شد ، چون :

هم زوروهم پول وهم رو وهم ، تادلتان بخواهد بادمجان دورقاب چین ومجیزگودارم

به عقل بیائید وسربراه شده وبرای خودتان دردسروبرای شعف ضیافت پُردودما بسان مگس مزاحمت ایجادنکنید

اگربرای همه عمرنمی توانید ساکت باشید عیبی ندارد ، برای چندسال باقیمانده ازعمرمن که حتمأمی توانید آرام شویدتامن هم باقلبی آرام ازمیانتان بروم وبعدازآن هرچه میخواهیدانجام دهید

میدانم نگرانی شماهاچیست ، می ترسیدعمرم بطول عمراحمدجنتی شود اما ،

من به شمااطمینان میدهم که چنین نخواهدشدزیرا عمرطولانی عمومأ متعلق به علی بی غم هاست که من پُرازغمم ( ناپدری شماعزیزان – سیدعلی خامنه ای الحسنی )